Ik vergeleek drie jaar lang verkeerde uurtarieven en verloor klanten

Elke klant kreeg een rij met totale omzet en geschatte uren. De spreadsheet berekende automatisch het effectieve uurtarief door omzet te delen door uren. Simpel genoeg.

Het probleem zat in hoe ik uren invoerde. Voor sommige klanten noteerde ik enkel factureerbare uren. Voor anderen telde ik ook voorbereiding en administratie mee. De vergelijking was waardeloos.

Welke klanten ik per ongeluk verwaarloosde

Klant B leverde 120 euro per uur volgens mijn sheet. Klant D leverde 80 euro. Ik investeerde meer tijd in klant B. Maar bij klant D had ik alleen factureerbare uren geteld. Het echte tarief lag rond 110 euro. Bij klant B had ik alle uren meegeteld, inclusief reistijd en voorbereiding.

Na anderhalf jaar waren vier klanten gestopt. Niet omdat ze ontevreden waren, maar omdat ik te weinig tijd in ze investeerde. Ik dacht dat ze minder opbrachten.

De aanpassing die mijn planning veranderde

Ik split de kolom uren in twee: factureerbaar en totaal. De spreadsheet berekent nu beide tarieven. Dat laat zien welke klanten veel onzichtbare tijd vragen en welke efficiënt zijn. De beslissing wie prioriteit krijgt is nu gebaseerd op beide cijfers, niet op één misleidend gemiddelde.